Istota pracy w trybie Pair Programming
News

Istota pracy w trybie Pair Programming

15.09.2022
Dokładnie tak, jak wynika z nazwy Pair Programming, jest programowaniem w parach. Duet utworzony przez Drivera i Navigatora pracuje wspólnie nad tworzeniem kodów. Obydwie osoby są w zaangażowane w proces, choć pełnią inne funkcje. W zależności od wybranej techniki programowania jedna z osób może być bardziej wykonawcą niż twórcą. Dlatego wielu programistów dostosowuje technikę pracy do swoich potrzeb lub modyfikuje techniki tak, aby były komfortowe dla każdego uczestnika procesu.

Techniki pracy w Pair Programming

Nawiązując do wstępu, programowanie w parach można wykonywać, wybierając jedną z kilku znanych technik. Najbardziej podstawowe to Strong technique i Traditional technique. Często uważane za ograniczające z punktu widzenia Drivera. W pierwszej metodzie jest on dosłownie, jedynie wykonawcą dyktowanych przez Navigatora zapisów. W drugiej ma większe możliwości podawania swoich pomysłów, ale nadal nie stawia się go na równi ze współpracownikiem. Kolejną techniką jest Test-Driven Development, która już konkretnie określa moment zmiany funkcji z Navigatora na Drivera, pozwala obydwu stronom utrzymać większą koncentrację na wykonywanym zadaniu, a tworzony kod jest dokładnie przetestowany i szczegółowo przeanalizowany. Ta metoda pracy może być trudna dla osób z niewielkim doświadczeniem. Podejście Pomodoro jest natomiast niejako hybrydą z Traditional technique. W tym przypadku role są z góry określone, podobnie jak przerwy i długość trwania sesji. Praca w takim trybie jest mniej przytłaczająca, a niezbyt długie przerwy pomagają w koncentracji. Obydwie strony są zaangażowane w tym samym czasie jednakowo i stanowią dla siebie wsparcie. Driver wykonuje wszelkie czynności związane z tworzeniem kodu, po czym przekazuje stery Navigatorowi. Ten natomiast w trakcie sesji Drivera poświęca uwagę na dokumentację i tworzenie na bieżąco  rozwiązań. Ostatnia technika pracy nad tworzeniem kodów to Mob Programming. Jest to model angażujący więcej niż dwie osoby, na zasadzie burzy mózgów całego zespołu. Choć technika ta służy rozwiązywaniu bardziej złożonych zagadnień i trudnych problemów, wśród wielu zalet ma też minusy. Łatwo o rozproszenie uwagi członków zespołu i odejście od sedna problemu. Ważne jest tu  angażowanie każdego, choćby do najmniejszych zadań. 

 

Wybór odpowiedniej techniki Pair Programming

Technika pracy powinna być dostosowana do programistów, którzy będą się nią posługiwać. Narzucanie konkretnej ścieżki może przynieść skutki odwrotne od zamierzonych. Programista, któremu nie będzie odpowiadał dany sposób pracy, nie będzie w niej efektywny. Należy zatem zwrócić uwagę na doświadczenie i predyspozycje członków zespołu. Do proponowanych technik można podejść elastycznie i dostosowywać je do okoliczności w danej grupie. Pair Programming nie musi się odbywać przy jednym komputerze. Obecnie można korzystać z udostępniana ekranu czy wideokonferencji. Najważniejsze jest wspólne osiąganie celu, jakim jest stworzenie dobrze przetestowanego kodu.