|
DZIAŁ IX
Opłaty telekomunikacyjne
Art. 183. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny uiszcza roczną opłatę telekomunikacyjną związaną z realizacją zadań w zakresie telekomunikacji przez organy administracji,
o których mowa w art.
189,
w tym z: 1) prowadzeniem rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych; 2) wydawaniem decyzji administracyjnych,
z wyłączeniem decyzji,
za które odrębne przepisy przewidują pobieranie opłat; 3) badaniem,
weryfikacją i kontrolą rynków właściwych wyrobów i usług telekomunikacyjnych; 4) rozstrzyganiem sporów między przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi; 5) współpracą z instytucjami wspólnotowymi i międzynarodowymi w zakresie wynikającym z przepisów obowiązującego prawa krajowego i wspólnotowego oraz zawartych umów międzynarodowych,
a także pozostałymi zadaniami związanymi z funkcjonowaniem URTiP i ministra właściwego do spraw łączności,
z wyłączeniem prowadzenia gospodarki zasobami numeracji i częstotliwości. 2. Wysokość opłaty,
o której mowa w ust.
1,
nie może przekroczyć 0,05 % rocznych przychodów przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,
z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej,
uzyskanych w roku obrotowym poprzedzającym o 2 lata rok,
za który ta opłata jest należna. 3. Przedsiębiorca telekomunikacyjny uiszcza opłatę,
o której mowa w ust.
1,
po upływie 2 lat od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej działalności. 4. Opłatę,
o której mowa w ust.
1,
uiszcza przedsiębiorca telekomunikacyjny,
którego przychody z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej osiągnięte w roku obrotowym poprzedzającym o 2 lata rok,
za który ta opłata jest należna,
przekroczyły kwotę 4 milionów złotych. 5. Minister właściwy do spraw łączności przekazuje Prezesowi URTiP,
w terminie 3 miesięcy od zakończenia roku budżetowego,
zestawienie kosztów związanych z wykonywaniem zadań,
o których mowa w ust.
1,
poniesionych w roku poprzednim. 6. Prezes URTiP publikuje corocznie w Biuletynie URTiP,
w terminie 5 miesięcy od zakończenia roku budżetowego,
zestawienie kosztów związanych z wykonywaniem zadań,
o których mowa w ust.
1,
poniesionych w roku poprzednim oraz sumę wpływów z rocznej opłaty telekomunikacyjnej pobranej w roku poprzednim. 7. Minister właściwy do spraw łączności,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,
określi,
w drodze rozporządzenia,
wysokość,
sposób ustalania,
terminy i sposób uiszczania opłaty,
o której mowa w ust.
1,
kierując się: 1) wysokością wydatków Prezesa URTiP i ministra właściwego do spraw łączności,
związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie telekomunikacji,
o których mowa w ust.
1,
przyjętych w ustawie budżetowej na rok poprzedzający rok,
za który opłata ta jest należna; 2) wysokością przychodów przedsiębiorców telekomunikacyjnych z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w roku poprzedzającym o 2 lata rok,
za który opłata ta jest należna; 3) potrzebą wyrównania wysokości wpływów z tej opłaty w roku poprzednim i wysokości kosztów,
o których mowa w ust.
6.
Art. 184. 1. Podmiot,
który uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji,
uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji. 2. Opłaty,
o których mowa w ust.
1,
nie mogą być wyższe niż: 1) za numer abonencki - 0,35 złotego; 2) za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność telekomunikacyjną - 180.000 złotych; 3) za wyróżnik ruchomej publicznej sieci telefonicznej (PLMN) - 1.800.000 złotych; 4) za numer dostępu do sieci ( NDS) - 60.000 złotych; 5) za numer 118CDU - 60.000 złotych; 6) za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych; 7) za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną,
w której przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1.600 zł; za numery alarmowe,
z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów,
opłata nie jest pobierana; 8) za krajowy numer sieci inteligentnej - 28 złotych; 9) za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - 36.000 złotych; 10) za numer punktu sygnalizacyjnego - 12.000 złotych; 11) za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych; 12) za kod sieci ruchomej (MNC) - 1.200 złotych; 13) za kod sieci ATM - 1.200 złotych. 3. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30 dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji. 4. Minister właściwy do spraw łączności,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,
określi,
w drodze rozporządzenia,
wysokość,
terminy i sposób uiszczania opłat,
o których mowa w ust.
1,
mając na uwadze kwoty określone w ust.
2,
warunki wykorzystania zasobów numeracji,
kierując się kosztami prowadzenia gospodarki zasobami numeracji,
a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów numeracji.
Art. 185. 1. Podmiot,
który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości,
uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. 2. Opłata,
o której mowa w ust.
1,
nie dotyczy podmiotu świadczącego usługę innemu podmiotowi z wykorzystaniem częstotliwości będącej w dyspozycji tego podmiotu na podstawie rezerwacji częstotliwości,
o której mowa w art.
114 ust.
2 pkt 2. 3. Podmiot nieposiadający rezerwacji częstotliwości,
który uzyskał prawo do wykorzystywania częstotliwości w pozwoleniu,
uiszcza roczną opłatę,
o której mowa w ust.
1. 4. Podmiot,
na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości w drodze postępowania,
o którym mowa w art.
116,
uiszcza jednorazową opłatę za dokonanie rezerwacji częstotliwości w kwocie zadeklarowanej w tym postępowaniu,
nie niższej niż 50 % opłaty rocznej za prawo do dysponowania częstotliwością ustalonej zgodnie z warunkami podanymi w rezerwacji częstotliwości. 5. Opłaty,
o których mowa w ust.
1,
nie mogą być wyższe niż: 1) w radiokomunikacji ruchomej lądowej: a) za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym w sieci telekomunikacyjnej - 24.000 złotych, b) za prawo do dysponowania jednym dupleksowym kanałem radiowym w publicznej sieci telefonii ruchomej o strukturze komórkowej - 3.000.000 złotych; 2) w radiokomunikacji stałej lądowej: a) w zakresie częstotliwości poniżej 30 MHz,
za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym o szerokości 4 kHz - 8.000 złotych, b) dla systemów typu punkt - punkt (PP): – za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym w jednym przęśle linii radiowej - 400.000 złotych, – za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym w liniach radiowych przewoźnych,
w przypadku linii służących do łączności awaryjnej lub tymczasowej - 100.000 złotych,
i w pozostałych przypadkach - 300.000 złotych, c) dla systemów typu punkt - wiele punktów (PMP) za prawo do dysponowania częstotliwością na obszarze każdej gminy,
za każdy 1 MHz wykorzystywanego widma częstotliwości - 250 złotych, d) dla systemów radiowych dostępu abonenckiego (SRDA): – za prawo do dysponowania częstotliwością w łączu RSŁA - 200 złotych, – za prawo do dysponowania częstotliwością dla każdej sieci w standardzie DECT lub CT2 - 1.200 złotych, – za prawo do dysponowania częstotliwością,
na obszarze każdej gminy,
dla pozostałych systemów radiowego dostępu abonenckiego za każdy 1 MHz pasma - 200 złotych, e) dla systemów według pozwoleń,
o których mowa w art.
227 ust.
2 oraz według pozwoleń,
które będą wydawane przez URTiP do dnia 31 grudnia 2004 r.: – za prawo do wykorzystywania częstotliwości przez każdą stację bazową lub przekaźnikową w liniach radiowych typu punkt - wiele punktów (PMP),
stosowanych w stacjonarnych sieciach o strukturze komórkowej,
za każdy 1 MHz wykorzystywanego widma częstotliwości - 800 złotych, – za prawo do wykorzystywania częstotliwości przez każdą stację bazową lub przekaźnikową pracującą w systemach radiowego dostępu abonenckiego z rozproszeniem widma (SS),
za każdy 1 MHz wykorzystywanego pasma - 800 złotych; 3) w radiokomunikacji satelitarnej: a) za prawo do dysponowania częstotliwością przez każdą stałą naziemną stację satelitarną pracującą w służbie stałej satelitarnej - 14.500 złotych, b) za prawo do dysponowania częstotliwością w służbie stałej satelitarnej służącej do dosyłania sygnałów radiodyfuzyjnych w relacji Ziemia - satelita,
wykonywanej za pomocą jednej stałej naziemnej stacji satelitarnej,
za każde 10 kHz wykorzystywanego widma częstotliwości - 130 złotych, c) za prawo do dysponowania częstotliwością w służbie radiokomunikacyjnej satelitarnej,
przez jedną naziemną stację satelitarną pracującą w sieci typu VSAT: – dla stacji centralnej zarządzającej siecią stacji końcowych oraz stacji końcowej pełniącej funkcje sterujące siecią,
za każdy 1 kHz widma wykorzystywanych częstotliwości - 130 złotych, – dla stacji końcowej zwykłej - 130 złotych, d) za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną stałą naziemną stację satelitarną używaną przez jednostkę budżetową wyłącznie do celów szkoleniowych - 2.400 złotych; 4) w radiokomunikacji morskiej i żeglugi śródlądowej oraz w służbie radiokomunikacji lotniczej: a) za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym w radiokomunikacji lotniczej w zakresie częstotliwości 117,975-137,000 MHz przez jedną stację lotniskową w relacji Ziemia - statek powietrzny - 1.000 złotych, b) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością w systemach radionawigacji i radiolokacji - 600 złotych, c) za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym o szerokości 30,3 kHz przez naziemną stację pracującą w systemie telefonii publicznej dla pasażerów (TFTS) - 1.200 złotych, d) za prawo do dysponowania częstotliwością w radiokomunikacji morskiej i żeglugi śródlądowej przez każdą stację nadbrzeżną w relacji brzeg - statek: – za jeden kanał w paśmie morskim ultrakrótkofalowym VHF - 1.000 złotych, – za jedno pasmo poza pasmem morskim ultrakrótkofalowym VHF - 6.000 złotych, e) za prawo do dysponowania jednym kanałem radiowym w radiokomunikacji morskiej i żeglugi śródlądowej w paśmie ultrakrótkofalowym VHF przez każdą stację przewoźną lub przenośną w relacji brzeg - statek niepracującą na podstawie pozwolenia statkowego - 800 złotych; 5) w radiofonii: a) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w zakresie fal ultrakrótkich UKF FM (87,5-108 MHz) - 44.000 złotych, b) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w zakresie fal długich (30-300 kHz) - 20.000 złotych, c) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w zakresie fal średnich (300-3.000 kHz) - 4.000 złotych, d) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w zakresie fal krótkich (3-30 MHz) - 8.000 złotych, e) za prawo do dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną pracującą zgodnie ze standardem naziemnej radiofonii cyfrowej T-DAB - 2.400 złotych; 6) w telewizji: a) za prawo do dysponowania jednym kanałem telewizyjnym przez jedną stację telewizyjną analogową - 99.000 złotych, b) za prawo do dysponowania jednym kanałem telewizyjnym przez jedną stację telewizyjną pracującą zgodnie ze standardem naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T - 4.800 złotych. 6. Limity opłat,
o których mowa w ust.
5,
obniża się do 50 % w przypadku: 1) radiofonicznych i telewizyjnych stacji nadawczych,
z wyjątkiem stacji o mocy promieniowania powyżej 0,1 kW,
zlokalizowanych na obszarach administracyjnych miast liczących powyżej 100.000 mieszkańców lub na obszarach do 20 km od środka obszaru administracyjnego miast liczących ponad 100.000 mieszkańców; 2) nadawczych i nadawczo-odbiorczych stacji radiokomunikacyjnych,
z wyjątkiem zlokalizowanych na obszarach administracyjnych miast liczących powyżej 100.000 mieszkańców; 3) radiokomunikacji lądowej przeznaczonych wyłącznie do świadczenia doraźnej pomocy przy ratowaniu życia i zdrowia ludzkiego przez jednostki służby zdrowia; 4) prowadzenia akcji przez jednostki organizacyjne,
których statutowym obowiązkiem jest planowanie,
prowadzenie i uczestnictwo w akcjach zapobiegania i łagodzenia skutków klęsk żywiołowych i katastrof; 5) operatorów ogólnokrajowych sieci radiokomunikacji ruchomej lądowej o jednolitej strukturze działania na obszarze kraju; 6) przeprowadzania badań,
eksperymentów oraz dla zapewnienia okazjonalnego przekazu informacji. 7. Nie pobiera się opłat za prawo do dysponowania częstotliwością: 1) w służbie radiokomunikacyjnej morskiej w morskim paśmie VHF: a) w kanale 16 (156,800 MHz), b) w kanale 70 (156,525 MHz); 2) w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej - przez jednostki pływające,
w relacji łączności statek - brzeg i statek - statek; 3) w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej: a) za częstotliwości alarmowe: 121,5 MHz,
123,1 MHz,
243 MHz, b) przez statki powietrzne,
w relacji łączności statek powietrzny - Ziemia i statek powietrzny - statek powietrzny; 4) w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej w zakresach częstotliwości przydzielonych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości: a) dla służby amatorskiej, b) w paśmie obywatelskim CB - (26,960-27,410 MHz). 8. Podmioty,
o których mowa w art.
4 pkt 1,
2,
4,
5,
7 i 8,
wnoszą opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością.
Opłata za prawo do dysponowania częstotliwością przez jednostki sił zbrojnych państw obcych,
przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie odrębnych przepisów,
zawarta jest w opłacie ryczałtowej za prawo do dysponowania częstotliwością,
wnoszonej przez Ministra Obrony Narodowej. 9. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do dysponowania częstotliwością ustaje nie później niż z upływem 30 dni od dnia złożenia wniosku o rezygnację z prawa do wykorzystywania częstotliwości albo z prawa do dysponowania nią w rezerwacji. 10. W przypadku utraty prawa do dysponowania częstotliwością wskutek cofnięcia rezerwacji częstotliwości,
uiszczone opłaty nie podlegają zwrotowi. 11. Rada Ministrów określi,
w drodze rozporządzenia,
wysokość opłat,
o których mowa w ust.
1,
oraz terminy i sposób ich uiszczania,
mając na uwadze kwoty określone w ust.
5,
warunki wykorzystywania częstotliwości,
oraz koszty prowadzenia gospodarki częstotliwościami,
a także potrzebę zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów częstotliwości. 12. Rada Ministrów określi,
w drodze rozporządzenia,
wysokość,
terminy i sposób uiszczania opłat,
o których mowa w ust.
8,
z uwzględnieniem specyfiki wykorzystywania częstotliwości przez podmioty,
o których mowa w art.
4 pkt 1,
2,
4,
5,
7 i 8.
Art. 186. Opłaty,
o których mowa w art.
183-185,
są pobierane przez URTiP i stanowią dochód budżetu państwa.
Art. 187. Do opłat,
o których mowa w art.
183-185,
stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
Art. 188. W razie opóźnienia w uiszczaniu opłat,
o których mowa w art.
183-185,
naliczane są odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
- Ordynacja podatkowa (Dz.
U.
Nr 137,
poz.
926,
z późn.
zm.8)).
| 
Regulamin serwisu
